สั่งอาหารด้วยชื่อท้องถิ่น

ให้ชื่ออาหารเป็นจุดเริ่มต้นของการสนทนา

อาหารจานเดียวกันอาจมีชื่อหรือความหมายต่างกันตามเมือง ครอบครัว และรุ่นของผู้คน คู่มือนี้ไม่ใช่พจนานุกรม “ภาษาถิ่นที่ถูกต้อง” แต่ให้บริบทเล็กน้อยและคำพูดสำหรับถามคนตรงหน้าอย่างสุภาพ

ฮิตสึมิ (จังหวัดอิวาเตะ)

ฮิตสึมิทำจากแป้งสาลีที่ฉีกด้วยมือแล้วต้มในน้ำซุป เชื่อว่าชื่อมาจากคำอิวาเตะว่า hittsumanmu ซึ่งหมายถึงการฉีกด้วยมือ

รายการฮิตสึมิของ MAFF อธิบายด้วยว่าวัตถุดิบและการปรุงแตกต่างกันตามภูมิภาคและครอบครัว

คิริทัมโปะ (จังหวัดอาคิตะ)

ที่อาคิตะ ข้าวที่ปั้นรอบไม้เสียบอาจเรียกว่า tanpo หรือ tanpo-mochi เมื่อตัดแล้วเรียก kiritanpo บางคนเรียกหม้อไฟทั้งจานสั้น ๆ ว่า kiritanpo เช่นกัน

ใช้ รายการหม้อไฟคิริทัมโปะของ MAFF เป็นจุดเริ่มต้น แล้วถามว่าร้านหรือครอบครัวนั้นเรียกอย่างไร

โมบุริ (จังหวัดฮิโรชิมะ)

โมบุริของฮิโรชิมะคือข้าวที่คลุกผักและวัตถุดิบอื่น ชื่อมาจากคำถิ่นฮิโรชิมะ moburu ที่หมายถึง “คลุกหรือผสมเข้าไป” บางพื้นที่เรียก moburi gohan หรือ moguri meshi

รายการโมบุริของ MAFF บันทึกความแตกต่างของชื่อและวัตถุดิบในแต่ละพื้นที่

วลีสั้น ๆ ที่เคาน์เตอร์

• これは何と呼びますか？ (Kore wa nan to yobimasu ka?) — ที่นี่เรียกสิ่งนี้ว่าอะไร
• この料理を一つお願いします。 (Kono ryori o hitotsu onegai shimasu.) — ขออาหารจานนี้หนึ่งที่
• おすすめの食べ方はありますか？ (Osusume no tabekata wa arimasu ka?) — มีวิธีรับประทานที่แนะนำไหม
• 食材を確認できますか？ (Shokuzai o kakunin dekimasu ka?) — ขอเช็กส่วนผสมได้ไหม
• ありがとうございます。 (Arigato gozaimasu.) — ขอบคุณ

หากฟังยาก ไม่ต้องพยายามเลียนแบบสำเนียง ให้ชี้ชื่ออาหารบนหน้าจอแล้วถามช้า ๆ และทำตามคำแนะนำของร้านกับผู้ที่กำลังเสิร์ฟอาหาร

เก็บชื่อหนึ่งชื่อกลับบ้าน

จดชื่ออาหารหนึ่งชื่อ สถานที่ที่ได้ยิน และคำที่มีคนสอน ชื่อท้องถิ่นเป็นเสียงหนึ่งจากพื้นที่ ไม่ใช่ชื่อที่แทนคนหรือทุกเมืองในจังหวัดนั้นได้ทั้งหมด